Шубҳа: «Демократия ҳудди исломдаги шуъро кабидир»

«Демократия қабул қилиниши учун уни шўро деб номлашлик»

بسم الله الرحمن الرحيم

Мушрикларнинг чириган асоссиз даъволарининг яна бири: «Демократия қабул қилиниши учун уни шўро деб номлашлик». Яна шуни айтиш  керакки,  кундузги кўрлик  касаллиги  бор  кишилар,  ўзларининг  демократия номланмиш сохта куфр динларига далил сифатида Аллоҳ Таолонинг муваҳҳид бандалари ҳақида нозил қилган  оятни ўзларига хужжат қилиб  келтиришди. Улар ўзларининг сассиқ демократияларига диний қиёфа-кўриниш бериш ва кейинчалик уни ҳалол  қилиб олиш учун уни шўро деб номлашди. Бизлар эса, Аллоҳдан ёрдам сўраган ҳолда шуни айтамиз:

1. Тоинки нарсаларнинг асл моҳияти ўзгармас экан, уларнинг ном ва атамаларини ўзгартириш бирон фойда келтирмайди.  Даъват  ишлари  билан  шуғулланувчи ва  шу  билан  бирга  куфр демократик  йўл  билан  кетаётган  баъзи  бир жамоатлар:  «Вақтики  биз  демократияга  тарғиб қилаётганимизда,  унга  ҳаракат қилиб,  уни  талаб қилганимизда, биз сўз ва даъват эркинлигини назарда тутамиз»  —  дейдилар.  Бизлар эса уларга шуни айтамиз: «сизлар назарда тутаётган ёки ҳомтама  қилаётган  нарса эътиборли эмас, балки тоғут ишга солаётган, ва сайловлар уюштириб, сизларни унга қўшилишга чақираётган демократия  нима  эканлиги  эътиборлидир.  Ва  ўз-ўзидан, сизлар  ҳам  иштирок этадиган  қонун-қоида  тўқиб  чиқариш  ва  муаммоларни  ҳал  қилиш  ҳам,  тоғут истаган  демократияга  мувофиқ  бўлади.  Ва  агар  сиз  инсонларнинг  устидан кулиб,  уларни лақиллатсангиз ҳам, бироқ сизлар Аллоҳни лақиллата олмайсизлар, зеро У айтади:

«Албатта  мунофиқлар  Аллоҳни  алдамоқчи  бўладилар,  ҳолбуки,  Аллоҳ  уларни «алдаб» қўйгувчидир». (Нисо: 142)  Яна Аллоҳ Таоло шундай дейди:

«Улар  Аллоҳни  ва  иймонли  кишиларни  алдамоқчи  бўладилар  ва  ўзлари сезмаганлари ҳолда фақат ўзларинигина алдайдилар». (Бақара: 9)

Нарсаларнинг  номлари  ўзгариши  билан,  улар  ҳақидаги  ҳукм  ўзгармайди:  ҳалол ҳаром  бўлиб қолмайди ва  ҳаром аксинча ҳалол бўлиб қолмайди. Пайғамбаримиз соллалоҳу алайҳи васаллам:

«Умматимдан бир тоифа кишилар, хамр-маст қилувчи ичимликни номини ўзгартириб, уни ҳалол дея рухсат беришади». (Аҳмад ривояти)

Яна шуни ҳам айтиб ўтиш керакки, баъзи уламолар Тавҳидни таҳқирлаган, ҳақорат қилган, ёки бу  Тавҳидни  ушлаганларни  ҳаворижлар  ва  такфирчилар  дини  деб, унга  қарши  курашувчи кишиларни кофир деб ҳукм қилганлар. Яна шунингдек улар, ширкни чиройли қилиб кўрсатаётган, уни қилишга рухсат бераётган ёки ҳудди булар ширк ва куфр дини, яъни демократияни шўро деб номлагани  каби,  ширкни бошқа  ном  билан  номлаб,  ширк  келтирган  одамга  ҳам  кофир  деб  ҳукм беришган.

2. Мушрикларнинг демократияларини  муваҳҳидларнинг  шўроси  билан  ва  шўро йиғилишини куфр, фисқ ва фасод йиғилишларига тенглаштириш  –  бу қабиҳ таққослаш ва ноўрин ўхшатишдир. Ҳар бир мусулмон билсинки, Аллоҳ ўз бандаларига қонунлаштириб берган шўро билан бу сассиқ демократия ўртасидаги фарқлар, осмон ва ер, Холиқ ва махлуқ каби каттадир.

а)  Шўро  –  бу  илоҳий  тартиб  ва  дастурдир,  демократия  эса,  унга  ҳавойи-нафс ва  истаклар киришиб кетган инсонларнинг ноқис ақллари маҳсулидир.

б) Шўро Аллоҳнинг динидан, Унинг шариатидан олингандир, демократия эса, Аллоҳнинг динини, Унинг шариатини инкор қилиш ва шунингдек Унинг ҳукмига қарши чиқишдир.

в)  Қуръон  ва  Суннатда  ечими  берилмаган  масалаларда  шўро-машваратга мурожат  қилинади, агар ечим берилган бўлса, машваратга ҳожат бўлмайди: «Аллоҳ ва Унинг пайғамбари бир ишни ҳукм қилган  —  буюрган вақтида бирон мўмин ва мўмина учун (Аллоҳни ҳукмини қўшиб) ўз ишларидан ихтиёр қилиш жоиз эмасдир».  (Аҳзоб: 36)

Демократияда эса, бирон масалани ўзи ҳоҳлаганича ҳал қилиб, Аллоҳнинг бу борадаги ҳукмига эътибор қилинмайди, унга менсимай қаралади. Демократияда ҳақиқий эътибор бериладиган нарса, бу омма ихтиёри ва ҳаётнинг барча тармоқларидаги халқ фикри ва қонунларига қаралади. Шунинг учун ҳам улар ўз конституцияларида, «Омма барча ҳукумат манбайидир» деб таъриф беришади.

г) Демократия, оммани ижтимоий ҳаётдаги энг  юқори ҳоким  деб ҳисоблайди. Демократия  –  бу оммадаги  кўпчилик  овоз,  кўпчиликнинг  қонунчилиги, кўпчилик  динидир.  Кўпчилик  таъқиқлайди  ва кўпчилик  ижозат  беради.  Кўплик –  демократиянинг  худоси  ва  илоҳидир,  шўрода  эса,  омма  ёки кўпчилик шариатга  риоя  қилади,  улар  Аллоҳга,  Унинг  росулига  ва  мусулмон  амирларига қулоқ солиб  итоат  қилишга  буюрилгандирлар.  Амир  кўпчиликнинг  фикрини  ва улар  чиқарган  ҳукмни олишга мажбур эмас, аксинча кўпчилик амирларга гарчи улар ноодил бўлсалар ҳам, Аллоҳга осий бўлмайдиган ишларда уларга қулоқ  солиб итоат қилишга буюрилгандирлар. Демократия ва унинг худоси  –  кўпчиликдир,  ва у  бутун  ҳокимиятнинг  манбайидир,  шўрода  эса,  кўпчиликка  эътибор берилмайди  ва  унинг  ҳеч  қандай  қадри  йўқ,  аксинча  Аллоҳ  Таоло  кўпчилик ҳақида  Ўз  китобида

Ўзининг ҳукмини эълон қилган:

«Ўша  кунда  кимдан  (азоб)  четлатилса,  бас,  унга  Аллоҳ  раҳм  қилибди.  Мана  шу очиқ нажотдир!»»Гарчи сиз (барча одамларнинг иймон келтиришларини) жуда истасангиз-да, одамларнинг кўплари  мўмин  бўлмайдилар.» (Юсуф:103)» Дарҳақиқат бу одамлардан кўпчилик қайта тирилиб, Парвардигорларига рўбарў бўлишни инкор қилгувчидирлар.» (Рум: 8)

 «Уларнинг  кўплари  Аллоҳга  фақат  мушрик  бўлган  ҳолларидагина  иймон келтирадилар.»(Юсуф: 106)

«Аллоҳ Ўз  ишида ғолибдир  (яъни, Уни Ўзи хохлаган ишни қилишдан  ҳеч  ким манъ қила олмайди), лекин одамларнинг кўплари (буни) билмайдилар.» (Юсуф: 21)
«Албатта  Аллоҳ  одамларга  фазлу  карам  қилгувчидир.  Лекин  жуда  кўп  одамлар  шукр қилмайдилар.» (Бақара: 243)

«Ҳукм-ҳокимлик  фақат  Аллоҳникидир.  У  зот  сизларни  фақат  Ўзигагина  ибодат қилишга буюргандир.  Энг  тўғри  дин  мана  шудир.  Лекин  одамларнинг  кўплари буни  билмайдилар.» (Юсуф: 40)

Буларнинг барчаси Аллоҳнинг китобидандир, ва унда бу каби оятлар жуда кўпдир, Пайғамбар соллалоҳу алайҳи васалламнинг сўзларига келсак, у киши шундай деганлар:  «Инсонлар мисоли юзлаб  туя  кабидирлар,  уларнинг  орасида  фақат битта  туя  чопағондир.»  Буҳорий  ва Муслим  ривояти.  Шунингдек  Буҳорий  Абу Саид  ал-Ҳудрийдан  ривоят  қилади,  Пайғамбар соллалоҳу алайҳи васаллам айтдилар:  «Аллоҳ Таоло айтади: Эй Одам, жаҳаннам аҳлларини чиқар.  Одам алайҳиссалом  жаҳаннам  аҳллари  ким  улар,  дейди.  Аллоҳ  Таоло:  ҳар  минг кишидан  тўққиз  юз  тўқсон  тўққиз  киши.  Мана  шунда  гўдакларнинг  сочи оқаради, ҳомиладор  ўз  ҳомиласини  ташлаб  юборади,  инсонлар  эса  худди  маст-алас  каби бўладилар, лекин улар маст эмас, бироқ улар қаттиқ азобни кўрдилар». Шу  каби  оят  ва  ҳадислар  орқали,  Ислом  дини  кўпчиликнинг  адашув  ва залолатда  бўлишини кўрсатади. Шунинг учун ҳам ҳукм чиқариш Аллоҳга хосдир:

«Аллоҳ Ўз  ишида ғолибдир (яъни, Уни Ўзи хохлаган ишни қилишдан ҳеч ким манъ қила  олмайди), лекин одамларнинг кўплари (буни) билмайдилар.» (Юсуф: 21)

Демократия  ва  унга  чақирувчилар,  Аллоҳнинг  шариатига  ва  Унинг  ҳукмига бўйсунишдан  бош тортадилар  ва:  «Ҳукм  чиқариш  кўпчиликка  тегишлидир», дейдилар.  Нари  кетинглар,  йўқолинглар уларга  эргашиб  бу  демократияни бақириб  олқишлаганлар,  соқолингиз  қанчалик  узун  ва шимларингиз қанчалик калта бўлишидан қаръий назар ким бўлсангиз ҳам, сизларга лаънат бўлсин! Бу  гапларни  уларга  биз  бу  дунёда  айтамиз,  шояд  улар  тавба  қилиб,  бу  ширк динидан  юз ўгирарлар ва бу  уларга шу сўзларни Қиёмат куни, ҳамма ҳалойиқ Роббул-аъламин ҳузурида саф тортиб  турадиган  ва  Пайғамбаримиз  ҳовузи Кавсар томон  юрганларида,  фаришталар  уларни тўхтатиб: «Сиздан кейин улар динларини ўзгартириб юбордилар», десалар, Пайғамбар  соллалоҳу алайҳи  васаллам: «Йўқолинглар,  нари  кетинглар,  мендан  кейин  динни  ўзгартириб юборганлар», деган сўзларини эшитишдан кўра яхшироқ ва енгилроқдир.

Шундай  қилиб,  демократия  ўз  мантиқи  ва  кўриниши  билан  куфр  ва  динсизлик ерида  дунёга келиб,  ривожланди  ва  улар  динни  ҳаётдан-сиёсатдан  ажратган  Оврупада  ширк  ва  фасод қўриқхонасида  гуллаб  яшнади.  Бу  сўз,  илдизи  иймон, суғорилиши  ақида  ва  салоҳият  бўлмаган, фисқу-фасод  билан  суғорилган муҳитда юзага  келди.  Ва  у  ғарб  оламида  ҳам,  дин  давлатдан ажратилгандан  кейингина ўз  мавқейи  ва  вужудини  қарор  топтира  олди  ва  бунда  уларга фоҳишабозлик, ливотабозлик,  ичкилик,  қонларни  аралашиб  кетувини  ва  бундан  бошқа  ошкор ва маҳфий фасодларга рухсат бериб кенг ёйилди. Шунинг  учун  ҳам  бу демократияни  фақат  икки  киши  мақтаб,  ҳимоя  қилиб,  шўро  билан тенглаштиради, бу  икки киши ё кофир демократ ёки унинг асл маъноси ва моҳиятини билмайдиган эси паст жоҳил. Шоир айтганидек: «Аллоҳга қасамки сен иктанинг бирисан, ё буқа, ё эшаксан». Ҳозирги  давр  ҳамма  нарса  аралашиб кетган алғов-далғов  вақтдир  ва  Иблиснинг  дўстлари  бу демократияни  олқишлашлари ўз-ўзидан  тушунарлидир,  бироқ  ўзларини  Исломга  мансуб  санаган кишилар уни тарғиб қилишлари, унга рухсат беришлари ва ҳатто унга диний кўриниш беришлари ажабланарлидир. Аллоҳ бизларни бундай адашувдан Ўзи асрасин! Кечагина инсонлар  коммунизм  ва  социализм  билан  сеҳрланиб  қолганларида,  баъзи кишилар бизнинг  олдимизга  келиб,  исломий  социализм  ёки  социалистик  ислом ҳақида  гапирган  эдилар, ундан  олдин  эса,  миллатчиликка  ва  арабийликка мансуб  бўлган  барча  нарсани  Исломга  йўяр эдилар. Ва буларнинг барчасидан кейин улар ўзларини солиҳ амал қилаётган ва ҳатто тўғри йўлда кетаётган деб ўйлайдилар. Нақадар катта мусибат! Оҳ, нақадар қаттиқ оғриқ! Диний илмлар қаерда қолди? Уламолар қаерда юрибди? Афсус! Минг афсус! Бу дин учун, ҳолис бандалар учун, тақводор даъватчилар меҳнатлари  учун афсус.  Аллоҳга қасамки, бу  дин бирон бир  вақт бундай бегона ва таниб  бўлмас  ҳолатга  тушмаган  эди.  Мен  оддий  оми одамлар  ҳақида  гапираётганим  йўқ, ҳатто ўзларини Исломга мансуб ҳисоблаган кишилар ҳам «Лаа илаҳа иллаллоҳ»  –  «Аллоҳдан ўзга ибодатга лойиқ илоҳ йўқ»  калимасининг  маъносини  билмайдилар.  Бу  калиманинг  шартлари  ва  у  талаб қиладиган талабларни  ҳам  билмайдилар.  Уларнинг  кўпчиликлари  кечаю-кундуз, ҳозирги  замонавий  ширк  ва унинг воситалари билан кирланиб, » Аллоҳдан ўзга ибодатга лойиқ илоҳ йўқ » калимасини инкор қилиб  бузяптилар ва шундан кейин ҳам  ўзларини муваҳҳид ва ҳатто  Тавҳиднинг чақирувчилари деб такидлаяптилар.

Ундан  кўра  улар  ўз  қарашларини  қайтадан  кўриб  чиқсинлар,  «Лаа  илаҳа иллаллоҳ»  калимасини тушуниб,  уқиб  ўрганиб  олишлари  учун  илм  давраларида иштирок  этсинлар.  » Аллоҳдан ўзга ибодатга лойиқ илоҳ йўқ »  калимаси  –  бу Аллоҳ  одам  фарзандларига  биринчи  навбатда  ўрганишликни  вожиб  қилган вожиботдир,  улар  таҳорат  ва  намозни  бузадиган  нарсаларни  ўрганишдан  аввал, «Лаа  илаҳа иллаллоҳ»  калимасининг  шартлари, талаблари ва  уни бузадиган нарсалар  нима  эканини  ўрганиб чиқсинлар,  чунки  «Лаа  илаҳа  иллаллоҳ» калимасини  бузган  одамнинг  на  таҳорати  ва  на  намози қабул  бўлмайди.  Ва агар  улар  бундан  юз  ўгирсалар  ва  мутакаббирлик  қилсалар,  у  ҳолда  фақат ўзлари зиён кўрадилар.