Ширк ва куфрга қўл урган мушрикларни ширкини оқлаб, уларни МУСУЛМОН санайдиган мушриклар ҳимоячилари диққатига!
بسم الله الرحمن الرحيم
Исхоқ ибн Абдур-Роҳман ибн Ҳасан Оли Шайх айтади:
وكيف يعرفون عباد القبور وهم ليسوا بمسلمين ولا يدخلون في مسمى الإسلام ؟
Қабрпарастлар айни пайтда умуман мусулмон бўлмасалар ва ислом исмини остига кирмасалар, ахир қандай қилиб уларни мусулмон деб таърифлаш мумкин? (Ахир қандай қилиб уларни мусулмон санаган ҳолда, уларга ҳужжат қоим қилиш мумкин?!) (Такфирул Муайян, 16)
Имом Маҳмуд Шукри ал Алусий айтади:
وتسمية من عبد غير الله مسلماً فهو إلى أن يعالج عقله أحوج منه إلى أن يقام عليه الدليل
Аллоҳдан бошқага ибодат қилган кишини мусулмон дейдиган кишига далил (ҳужжат) қоим қилишдан кўра, уни ақлини даволаш зарурроқдир! (Ғоятул амани, 54)
الشيخ عبد الرحمن بن حسن في أرجوزته الموجودة في ديوان أحمد بن مشرّف ص31.
لم يسلكوا منهج التوحيد بل فتنوا لكل ذي حدث في اللحد مقبور
هذا يطـوف وهـذا في تقـربه يأتي إلـيه بمنـحور ومـنـذور
وذا به مستغـيث في شـدائـده يرجوا الإجـابة في تيسير معسور
فاحكم بتكفير شخص لا يكفرهم فالحـق شمس وهذا غير معذور
Шайх Абдур-Роҳман ибн Ҳасан, Ахмад ибн Мушаррафнинг девонида 31-саҳифада жойлашган шерда айтади: Улар тавҳид манҳажига-йўлига эргашмадилар, балки хар бир қабрда ётганларнинг фитнасига тушдилар. Буниси тавоф қилади, униси эса қурбат қилиш учун қурбонлик ва назр билан келади. Мана буниси қийинчиликларни енгил қилишини ижобат этишига умид қилиб, мусибат маҳал ундан (ўликдан) ёрдам сўрайди. Бундай шахсларни такфир қилмаганларни такфир қилгин! Зотан, ҳақ қуёш каби очиқ ва ойдиндир ва (ширк қилувчи мушрикларни такфир қилмаган) бундай кишилар маъзур эмасдир!
قال الشيخ ابن سحمان رحمه الله: فمن لا يكفر من أشرك بالله في عبادته و لم يتبرا منه فليس بمسلم علي الحقيقة، و لا ينفعه قول لا اله الا الله الا باخلاص العبادة بجميع أنواعها لله وحده لا شريك له، و تكفير من تركها، و البراءة من الشرك و أهله و تكفير من فعله، و هذا هو أصل دين الاسلام و قاعدته التي ينبني عليها. (الاسنة الحداد 163)
Шайх Сулаймон ибн Саҳмон роҳимаҳуллоҳ айтадилар: Кимки Аллоҳ таъолога ибодатида шерик келтирган кишини такфир қилмаса ва ундан бароат қилмаса, бас, у ҳақиқатда мусулмон эмас ва унга лаа илааҳа иллаллоҳ сўзи фойда келтирмайди, магарам шериги йўқ бўлган ягона Аллоҳга барча ибодат турларида ихлос билан (ширкдан пок холда) ибодат қилса ва буни тарк этганларни такфир қилса ва ширк ва унинг аҳлидан бароат қилса ва ширк қилган кишини такфир қилсагина (унга лаа илааҳа иллаллоҳ калимаси) фойда келтиради. Мана шу ислом динининг асоси ва унинг устига қуриладиган пойдеворидир. (Ал Синнатул Хидад, 163)
Ширк қилган мушрик билан, уни такфир қилмаган одамни ўртасида фарқи борми?
قال الشيخ احمد بن عمر الحازمي فك الله أسره: قال رحمه الله تعالى : فمن لم يكفر من أشرك بالله في عبادته ولم يتبرأ منه فليس بمسلمٍ على الحقيقة ، ولا ينفعه قول لا إله إلا الله . ولو قال : لا إله إلا الله ، لا فرق حينئذٍ بين من سجد لغير الله وبين من حكم بإسلام من سجد لغير الله . هل ثَمَّ فرقٌ ؟ الجواب : لا فرق ، من حيث الحكم الشرعي هذا كافر وهذا كافر ، من سجد لغير الله مشرك ولا إشكال فيه بالإجماع ، كذلك من حكم بإسلامه ولم يحكم بكونه مشركًا فحكمه حكمه . وهذا نص واضح بيِّن ، وحينئذٍ نعلله بكونه لم يفهم حقيقة الإسلام .
Аҳмад ибн Умар Ал Ҳазимий айтади: Шайх Сулаймон роҳимаҳуллоҳ айтиларки: Кимки Аллоҳ таъолога ибодатида шерик келтирган кишини такфир қилмаса ва ундан бароат қилмаса, бас, у ҳақиқатда мусулмон эмас ва унга лаа илааҳа иллаллоҳ сўзи фойда келтирмайди. (Ҳазимий айтади) Агарчи лаа илааҳи иллаллоҳ деса ҳам, шунинг учун Аллоҳдан бошқасига ибодат қиладиган (мушрик) билан, Аллоҳдан бошқасига ибодат қилган (мушрикка) ислом ҳукмини берган одамни орасида фарқ йўқдир, қандай фарқ бор? Жавоб: Фарқ йўқдир ва шаръий ҳукмга асосан бу ҳам у ҳам кофирдир. Ким Аллоҳдан бошқасига ибодат қилса, бас у мушрикдир, бунда ишкал йўқ ижмоъ бор. Шунингдек, ким мушрикка ислом ҳукмини берса ва у киши учун (анави ширк қилган одам) мушрик бўлмаса (уни мушрик деб эътиқод қилмаса) у ҳолда бу кишининг ҳукми анави мушрикнинг ҳукмидекдир. Мана шу насс Сулаймон ибн Сахмон роҳимахуллохдан очиқ баёнатдир, шунинг учун ҳам биз уни (мушрикни такфир қилмай унга ислом ҳукмини бераётган кишини) ҳақиқатда исломни тушинмаслигини сабабига ишора қиляпмиз. (Кашфул Баён ли Хақиқатул Ижмаъ Ибн Саҳман, 3-дарс 13-саҳифа)
قال الشيخ احمد بن عمر الحازمي فك الله أسره: من يعذر من وقع في الشرك الأكبر لا يسمى مسلما وإذا لم يسم مسلما يسمى كافرا، يعني تكفير العاذر، فعندنا تكفيران: تكفير من وقع في الشرك الأكبر، و تكفير من لم يكفر هؤلاء المشركين. حينئذ كل منهما كافر، و كل منهما قام الاجماع علي تكفيره، و لكن هناك نزاع في المسألتين عند الجهمية المتأخرة. (الأدلة و البراهين القطعية علي بطلان الفتوى التونسية 1)
Аҳмад ибн Умар Ал Ҳазимий айтади: Кимки катта ширкка тушиб қолган кишига узр берса, бас у мусулмон деб номланмайди, агарда мусулмон деб номланмаса, бас, у кофир деб номланади. Яъни (бу) ширк қилган мушрикка узр бераётган кишини такфир қилишдир. Аҳли суннада икки такфир мавжуд: Катта ширкка тушиб қолган кишини такфир қилишлик ва мана шу мушрикларни такфир қилмиётган кишини (ўзини) такфир қилишлик. Буларни барчаси (иккиси ҳам) кофирдир ва буларни барчасини такфир қилинишида ижмоъ қоим бўлгандир. Лекин, ушбу масъалада низо (ихтилоф) фақатгина кейинги жаҳмийларда мавжуддир.
قال عبدالله وإبراهيم ابنا عبداللطيف آل الشيخ وسليمان بن سحمان: القبوريون لا يشك في كفرهم من شم رائحة الإيمان
الدرر ٤٠٩/٤
Абдуллоҳ ва Иброҳим (Абдуллатиф Оли Шайх ўғиллари) ва Сулаймон ибн Саҳмон айтади: Қабрпарастларни кофир эканида иймон-тавҳид ҳидини ҳидлаган киши шубҳа қилмайди! (Ад Дурор)
Сизлар эса қабрпарастларни куфрига узр бераётган тавҳид ҳидини ҳидламаган одамларни, мушрик ва кофир эканида шак қиляпсизлар!
قال عبد الرحمن بن حسن: «وهذا يبين حال هذا الرجل- المشار إليه عثمان بن منصور -: أنه لم يعرف لا إله إلا الله؛ ولو عرف معنى لا إله إلا الله، لعرف أن من شك أو تردد في كفر من أشرك مع الله غيره، أنه لم يكفر بالطاغوت. الدرر السنية 11/523
(Усмон ибн Мансур қабрпарастларнинг такфирида таваққуф қилганида) Имом Абдур-Роҳман ибн Ҳасан айтдилар: Бу бизга Усмон ибн Мансурнинг лаа илааҳа илла Аллоҳнинг (маъносини) билмаслигини баён қилади. Агарда, у лаа илааҳа илла Аллоҳнинг маъносини билганда эди, Аллоҳга бошқасини шерик қилган кишини куфрида шак-шубҳа қилган ёки иккинланган кишини (ҳали ҳам) тоғутга кофир бўлмаганини билган бўлар эди. (Ад-Дурорус Санния, 11/523)
(Аҳамият берсангиз шайх Абдур-Роҳман ибн Ҳасан ширк қилган кишини эмас ва ҳатто унга узр берганни ҳам эмас, аксинча мушрикка узр берган кишига узр берган учинчи кишини лаа илааҳа илла Аллоҳни маъносини билмаган деяпти, тавҳидни билмаганни эса, яъни ушбу учинчи кишини, уни ҳам такфир қилишга мажбурдирки, токи киши ўзини бундай одам билан бир динда эмас экани билинсин. Қани энди 3-4-5чи одамларни такфир қилиш хаворижлар манҳажи деганлар, мард бўлиб шайх Абдур-Роҳман ибн Ҳасанни ҳам хаворижлардан деб айта оладиларми?!)
Алҳамдулиллаҳ, биз мушрикларга узр берувчиларни лаа илааҳа иллаллоҳнинг маъносини билмасликларини ва ҳали тоғутга кофир бўлмаганликларига яқийний ишонамиз!
