Ватанпарварлик куфрдир

Ватанпарварлик куфрдир

بسم الله الرحمن الرحيم

Биз «ватанпарварлик» деганда ўзи туғилиб ўсган жойини табиий жиҳатдан яхши кўришни эмас, ўша туғилиб ўсган жойининг манфаатларини динининг баъзи асосларидан устун қўйишни назарда тутмоқдамиз. Сарой уламолари ўз ватанига муҳаббат қилиш, ҳар бир кишининг ватани унинг ери эканлиги, ўша ерни ундан бошқага нисбат бериб бўлмаслиги ва Исломга зид бошқа гапларни ҳукумат вакиллари кўрсатмаси асосида гапириб юрадилар. Биз бу қарашларни «ватанийлик», яъни ватанпарварлик деб биламиз ва қуйидагиларни айтамиз: Ватанпарварлик илмонийликнинг энг асосий кўринишларидан бири бўлиб, Европа сиёсатчилари шу ғояни ҳаспўшлаш ила насронийликнинг қўлида бўлган етакчиликни ўзларига ўтказиб олганлар. Сўнгра, улардан ҳар қандай куфрни ўзига сингдириб олган, одамларнинг бошига чиқиб ўтириб олган тоғутий ҳукуматлар одамларга ҳиёнатчи сарой уламолари ёрдамида ватанпарварликни дин қилиб сингдирганлар.

«Ватанпарварлик» («ватанпарастлик» дейилса ҳам бўлади) номи остида киши ватанининг манфаатларини бошқа барча манфаатлардан, хоссатан дин ва унинг асосларидан устун қўйиши тушунилади.

«Ватанпарварлик» ватан манфаатларини Аллоҳ, Росули, Ислом дини ва унинг асосларидан устун қўйишдан иборат бўлгани учун катта куфрдир. Шунингдек, «ватанпарварлик»да ўта улуғлаш, муқаддас деб билиш, ҳар нарсадан устун қўйиш каби ибодатга алоқадор баъзи кўринишлар «ватан» деб номланмиш мавҳум тушунчага қаратилган бўлгани учун, уни катта ширк деб номлаш ўринли бўлади.

«Ватанпарварлик» қуйидаги жиҳатлар эътиборидан Исломга мутлақо зиддир:

1. «Ватанпарварлик» кишини ватан учун яшашга, уни улуғлашга, унга таъзим қилишга, унинг йўлида курашишга ва бундан бошқа ишларга тарғиб қилади. Аслида бу ишлар фақат Аллоҳ учунгина қилиниши лозимдир. Шу сабабдан ҳам бу тушунча ширкий эътиқоддир. Аллоҳ айтган: «Одамлар орасида Аллоҳга тенгдошлар қилиб олиб, уларни Аллоҳга муҳаббат қилганларидек муҳаббат қиладиганлари бор. Иймон келтирганлар эса, Аллоҳга муҳаббатлари энг кучлисидир». (Бақара 125). Агар киши энг кўп муҳаббатини Аллоҳга қиламан десаю, дини асосларини ватан тинчлиги, равнақи йўлида четга суриб қўйса, у ўз сўзида ёлғончи, амалида мушрик бўлади. Ҳолат шундай бўлса, очиқчасига «ватан манфаати, юрт тинчлиги ҳар нарсадан устундир» деб айтаётган кишининг аҳволи қандай бўларкин!?
2. «Ватанпарварлик» Исломнинг асосларидан бўлмиш Аллоҳ учун дўст тутиш ва Аллоҳ учун буғзу-адоват қилиш ақидасини йўққа чиқаради. Зеро, «ватанпарвар» инсон ватандоши токи ватан учун ҳизмат қилар экан, у мушрик бўлса ҳам, Аллоҳнинг динидан тўсса ҳам уни дўст тутади. Аммо, унинг ватанига муваҳҳид, мусулмон инсон Аллоҳ ва Росули кўрсатмасига амал қиламан деб зарар еткизиб қўйса, уни ёмон кўради, қарши курашади.
3. «Ватанпарварлик» диёрлар ҳукмини ва ҳижратни йўққа чиқаради. «Ватанпарвар» учун Ислом ва куфр диёрлари мутлақо мавжуд эмас. Ер юзи унинг учун ватанлардан иборат холос. Шунга биноан унинг наздида ҳижрат ҳам йўқ. Бу эътиқод Исломга мутлақо зид экани ҳар қандай мусулмон учун равшандир.
4. «Ватанпарварлик» мусулмон билан кофир орасини ажратишни бекор қилади. Аллоҳ ва Росули жорий қилган мусулмон ва кофир орасини ажратишни инкор қилиш, Аллоҳнинг қўйган ҳукмини рад қилиш бўлгани учун катта куфрдир.
5. «Ватанпарварлик»да ҳужумий жиҳодни йўққа чиқариш бор. Ўз-ўзидан тавҳид ақидасини ер юзига тарқатишга қарши чиқиш бор. Бу ақида ҳам ер Эгаси бўлмиш Аллоҳнинг муродига қаршидир.
6. «Ватанпарварлик»да мусулмонларни бўлиб ташлаш, уларни Ислом диёри ташкил қилиш, Хилофат қуриш, Халифа сайлаш ва бошқа фарз бўлган амаллардан тўсиш бор. Фарз амалдан тўсиш эса куфр шиоридир.
7. Ватан рамзлари, мадҳиялари ва қасамёдлари куфр ва ширк гаплари ила тўлиб ётибди. «Ватанпарварлик» эса бу нарсаларни улуғлашни тақозо этади. Шу жиҳатдан ҳам «ватанпарварлик» Исломга зид куфрдир.

Иброҳим алайҳиссалом ва у кишига эргашганлар ўз ватандошларига қуйидаги гапларини айтганлар: “Дарҳақиқат, Иброҳим ва у билан бирга иймон келтирганлар ўз қавмларига “албатта биз сизлардан ва Аллоҳни қўйиб ибодат қилаётган нарсаларингиздан безормиз, сизларга куфр келтирдик, бизнинг ва сизнинг орангизда токи яккаю-ягона Аллоҳга иймон келтирмагунингизга қадар адоват ва душманлик пайдо бўлди” деганларида сизлар учун гўзал ўрнак бордир”. (Мумтаҳина 4).